Matematyka 2D

Funkcja wymierna

Dla niezerowego a wykres składa się z dwóch oddzielnych gałęzi. Zbliżają się one do prostych X = h i Y = k, nazywanych asymptotami. Zmieniaj h i k, aby obserwować przesuwanie obu gałęzi.

Pierwszy przykład

import ms2d

f = ms2d.odwrotna()
print(round(f(1), 6))
rysuj(f)

Wynik w konsoli:

1.0

Wynik f w podanym argumencie jest współrzędną Y punktu wykresu. W podglądzie są tylko wartości obliczone w ograniczonym przedziale X.

Podgląd przedstawia pierwszy program. Zmianę kodu wykonaj w edytorze. Przesuwanie i przybliżanie nie obliczają nowych wartości funkcji.

Eksperymentuj

Przesuń h z 0 na 0.13. Przerwa nie wypadnie wtedy dokładnie w jednym z regularnie obliczanych punktów; porównaj przebieg obu gałęzi.

import ms2d

f = ms2d.odwrotna(h=0.13)
print(round(f(1), 6))
rysuj(f)

Wynik w konsoli:

1.149425

Dla niezerowego a wartości bez ograniczenia rosną co do modułu przy zbliżaniu do h. Żaden odcinek nie powinien łączyć gałęzi przez asymptotę. Skończona liczba punktów nie pozwala wykryć każdej możliwej nieciągłości.

Odkrywaj w swoim tempie

AParametry i wartości domyślne

Pierwszy program wywołuje funkcję bez ustawień, czyli korzysta z wszystkich wartości domyślnych podanych poniżej.

ms2d.odwrotna(a=1, h=0, k=0)

a=1
Skala i znak gałęzi.
h=0
Wykluczony argument i położenie pionowej asymptoty.
k=0
Przesunięcie pionowe i położenie asymptoty poziomej.

Parametry liczbowe muszą być skończonymi liczbami int lub float, bez wartości logicznych.

BRównanie, właściwości i dziedzina
y=ax-h+k

Dziedzina wyklucza x = h. Prosta X = h jest asymptotą pionową, a Y = k poziomą, o ile a jest niezerowe. Dla a = 0 wynik wynosi k, lecz punkt x = h nadal jest wykluczony.

Dziedzina wyklucza dokładnie x=h. Parametry są skończone. Dla a=0 funkcja ma wartość k poza wykluczonym argumentem, a pionowa asymptota znika.

CDefinicja w Pythonie

def f(x, a=1, h=0, k=0):
    return a / (x - h) + k

print(round(f(1), 6))
rysuj(f)
DKrótki zapis lambda

Ten zapis dotyczy domyślnych parametrów.

rysuj(lambda x: 1 / (x - 0) + 0)

Spróbuj sam

Ustaw h=2 i k=-1. Wskaż na wykresie obie asymptoty, a potem zmień znak a.

Dokładność, obszar obliczeń i ograniczenia środowiska